Oryginalny deep dish - jak go poznać?

Pizza z Chicago Deep Dish stanowi poważną konkurencję wobec włoskiej pizzy. Wyjaśniamy, z czego i w jaki sposób przygotowuje się tą pizzę według oryginalnej receptury.

 

Kulinarny przebój rodem ze Stanów Zjednoczonych

Deep Dish to pizza, która powstała w 1943 w Pizzerii Uno w Chicago według pomysłu właściciela tego lokalu Ike’a Sewella. Tak przynajmniej podaje większość źródeł, aczkolwiek prawa do bycia twórcą oryginalnej receptury domaga się wiele innych pizzerii z „wietrznego miasta”. Choć początkowo znana była głównie w regionie Chicago, po pewnym czasie jej sława zaczęła sięgać też innych miast i stanów w USA. Obecnie możną ją kupić w wielu krajach na świecie, w tym również w Polsce. W tym gronie znajduje się także nasza pizzeria Big Adriano na warszawskim Ursusie, która serwuje ten rodzaj pizzy w wersji klasycznej, a także różnego rodzaju wariacje pizzy w stylu chicagowskim – carbonarę, Big Meat z kiełbasą, ostrą z papryczkami jalapeno, wegetariańską ze szpinakiem itp.

 

Jak się przygotowuje oryginalny Deep Dish?

Istnieją spore różnice między tą pizzą a jej odpowiednikami z Włoch i innych krajów. Istotnymi wyróżnikami są bardzo grube ciasto oraz sposób przygotowania. Nie bez powodu angielska nazwa „Deep Dish” w przetłumaczeniu na język polski oznacza „głębokie naczynie”. Ta amerykańska pizza jest bowiem pieczona długo, w wysokiej temperaturze oraz na głębokiej patelni zalanej olejem. Kompozycja i sposób umieszczania składników też jest odwrotny niż w klasycznych pizzach. Na grubym, drożdżowym cieście najpierw kładzie się mozzarellę, następnie wiele składników, a potem to wszystko zalewane jest pokaźną ilością sosu pomidorowego. W wersji pierwotnej tych składników było trochę mniej, ale w wyniku kulinarnych eksperymentów z lat siedemdziesiątych zaczęto zwiększać ich ilość, by wraz z sosem pokrywały cały placek aż po brzegi. Do tej pizzy dodawane są zwykle grzyby, kiełbasy, mięso wołowe i warzywa w różnej konfiguracji.